Blogs

Lezen: 2 Petrus 1:3-11

De tweede brief van Petrus richt zich voornamelijk op interne zaken die in de gemeente plaats vinden en Petrus roep over het gezag van de Bijbel, het belang van het geloof en de zekerheid van Christus terugkeer.

De kracht van geestelijke groei komt niet uit onszelf maar van God. We zijn zelf niet in staat vanuit onze zondige natuur om te leven zoals God het wil, daarom heeft God in Zijn Zoon Jezus Zijn leven gegeven opdat wij in Hem en door Hem deel zouden hebben aan die goddelijke natuur dat ons weerhoudt van zonde en helpt om voor Hem te leven.

In de verzen 1 t/m 9 somt Petrus enkele praktische gevolgen van het geloof en die goddelijke natuur op.
1) God beter leren kennen
2) Geduld leren oefenen
3) Gods wil doen
4) Anderen lief hebben

Voor alle duidelijkheid, dit is geen vrijblijvende opsomming, het moet deel uitmaken van ons christelijk leven, het is een gezamenlijk proces! En dit proces komt niet altijd vanzelf, het vraagt veel inzet.

We willen als christenen allemaal Gods wil doen, maar lukt ons dit altijd? De vraag wie we onszelf kunnen stellen is: Hoe dienen wij God nu eigenlijk en wat mag God van ons leven verwachten!

Johannes 15:8
Hierin is mijn Vader verheerlijkt, dat gij veel vrucht draagt en gij zult mijn discipelen zijn.

Door veel vrucht te dragen, bewijst u mijn discipelen te zijn. Daardoor wordt mijn Vader groot gemaakt zegt Jezus ons.

Vrucht dragen is dus onze opdracht en de bedoeling, in al onze stappen en activiteiten. Laten we eens kijken naar wat daarin meespeelt.

Wat is vrucht?

Galaten 5:22 (NBG)
Maar de vrucht van de Geest is liefde, blijdschap, vrede, lankmoedigheid, vriendelijkheid, goedheid, trouw, zachtmoedigheid, zelfbeheersing.

Dit zijn dus de eigenschappen van gelovigen die je terug moet zien in de karakter/ houding van allen die namens God in de wereld staan, in je persoonlijk leven, in je kerk, op je werk,school, gezin, of waar dan ook. Vrucht is van eeuwigheidswaarde, is datgene wat je hier en nu voortbrengt, maar ook als je na de dood voor God mag staan om de vruchten van je leven aan te bieden.

Ik zou daarnaast willen zeggen dat het verzamelwoord voor vrucht is LIEFDE.

1 Corinthe 13: 13 zegt:
Kortom, er zijn drie dingen die blijven: Geloof, hoop en liefde, maar de liefde is het voornaamste.

Dit is waar we onze hemelse portemonnee mee kunnen vullen, niet met gaven of prestaties, maar in de liefde. Hoe komen we aan vrucht? Door God te kennen en in Zijn wil te staan

Kolossenzen 1: 10 (Het Boek)
Opdat u tot eer van de HERE zult leven en doet wat Hem aangenaam is, hoe beter u God leert kennen, hoe vruchtbaarder uw leven zal zijn.

Prediker 3:1 zegt: Alles heeft zijn uur en ieder ding onder de hemel zijn tijd.

Een van de belangrijke zaken van het leven die Prediker heeft ontdekt is dat er voor alle dingen in het leven een vaste tijd is. En dat zijn dingen waar wij als mensen niets aan kunnen veranderen, maar we moeten er wel rekening mee houden.

Zo zijn geboorte en sterfte twee zekerheden die als een paal boven water staat, als je het leven ontvangt is er de zekerheid van het eenmaal moeten sterven.

En zo lees je en zie je in het 3e hoofdstuk van Prediker nog een heel lijstje van die zekerheden staan.

Bijvoorbeeld; Er is een tijd van planten en van rooien, van huilen en van lachen, van zwijgen en van spreken enz. enz.

En als je dit dan allemaal leest dan zijn er zaken bij die we liever anders zouden zien, b.v dat er ook een tijd van oorlog is, doodslag en haat moet zijn.

Maar als we in de wereld kijken dan weten we maar al te goed dat het de realiteit van alle dag is.

Zo is er ook een tijd van werken en van rust, dus een heel lijstje waarin Prediker zegt, alle dingen komen toch wel op zijn tijd!

Nu kun je als je dit zo leest jezelf de vraag stellen, als toch alles een keer plaatsvindt in het leven nou dan maar rustig afwachten wat er gebeurd met de handen over elkaar, maar dan begrijpen we het niet.

Wij kunnen met ons leven dat zich afspeelt tussen het geboren worden en het sterven van de wereld een betere plaats maken, wij kunnen als het ware een instrument zijn om het verdriet en de pijn van de ander te verlichten, wij kunnen met ons leven een positieve bijdrage leveren aan Gods herscheppingsplan.

Hoort God mij wel? Verhoort Hij wel mijn gebeden? Soms lijkt het wel dat ik maar bid en bid en vraag en nog een keer vraag, voorbede doe, ook voor anderen, en dan lijkt het wel of God niet hoort of net de andere kant op kijkt als ik bid. Soms bid ik volhardend, althans dat vind ik van mezelf, maar er veranderd ogenschijnlijk niets, sterker nog het lijkt wel of de situatie alleen maar erger wordt.

Ik kan me heel aardig voorstellen dat dit wel herkenbaar is, ook in u of jouw leven. Als het tegenzit op je werk of school en thuis loopt het nou ook niet bepaald op rolletjes, misschien is er ziekte van een familielid of vriend wat maar niet beter wordt of……. Nou ja vul maar in.

Dagenlang of misschien wel langer bidt je ervoor, maar het lijkt wel of God er even niet is, of Hij niet hoort. Het is net of je iemand belt en je krijgt zijn of haar Voicemail met de stem van, hallo ik ben er even niet, spreek je boodschap in en ik bel je terug, of probeer het later nog eens een keer.

Soms spreek je dan een boodschap in en wordt je helemaal niet teruggebeld zoals toch was beloofd! Soms denk ik, heeft God wel tijd voor mij, er zijn zoveel mensen die tot Hem bidden, is Zijn Voicemail niet volgelopen met vragen en verzoeken van al Zijn kinderen.

Maar dan denk ik, Heer U kent toch mijn liggen en mijn staan, er is zelfs een psalm waarin staat dat Hij ons vormloos begin zag, God kent ons in welke situatie we ook zijn, Hij weet wat we nodig hebben en wat onze verlangens zijn, Hij kent ons beter dan dat wij onszelf kennen.

Weet u, niet alles wat we vragen of bidden hoeft goed voor ons te zijn of voor die ander, God weet wat goed is en wat we nodig hebben.

Efeze. 6:12: Onze strijd is niet gericht tegen mensen maar tegen hemelse vorsten, de heersers en de machthebbers van de duisternis, tegen de kwade geesten in de hemelse gewesten.

Onze problemen ontstaan heel vaak in onze manier van denken. Denkpatronen zijn in feite de oorzaak van de problemen die we in ons leven ervaren.

Ons denken is vaak een strijdtoneel.

Hoe ontstaat zoiets?

De duivel begint ons denken te bombarderen met een slim bedacht patroon van kleine, zeurende gedachten, vermoedens, twijfel, angsten en vragen, theorieën en redeneringen.
Hij weet wat we prettig vinden en wat niet. Hij kent onze onzekerheden, zwakheden en angsten.
Maar niet alleen de duivel is debet aan ons denken, misschien hebben wij zelf wel een denkpatroon ontwikkeld waarbij het glas altijd half leeg is in plaats van half vol en negativisme of afbrekende kritiek vaak dan de boventoon voert.

Wat te doen?

2 Kor. 10:4 en 5. De wapens waarmee wij ten strijde trekken dienen niet ons eigen belang, maar zijn er om met hun kracht bolwerken te slechten voor God. We halen spitsvondigheden neer en iedere verschansing die wordt opgetrokken tegen de kennis van God, we maken iedere gedachte krijgsgevangene om haar aan Christus te onderwerpen.

Drie belangrijke gegevens om de strijd in ons denken aan te pakken.

• Bolwerken slechten doen we met het Woord van God, de Bijbel. We horen dat Woord van God ook via de prediking, onderwijs door Bijbelstudie. Jezus zelf gebruikte het Woord in de woestijn: Er staat geschreven… Lucas 4:4

Kennis van Gods Woord is heel belangrijk. In Hosea 4:6 staat: Mijn volk gaat te gronde door gebrek aan kennis. Ofwel Mijn volk komt om doordat het met Mij niet vertrouwd is. Daarom is het noodzakelijk om ons elke dag weer opnieuw te vullen met Gods Woorden.

Toen Ria en ik in de periode dat Peter in Amsterdam in het ziekenhuis lag op weg reden naar huis terug spraken we met elkaar over onze wereld die zo verbroken is met zoveel pijn, verdriet, ellende en bovenal de vergankelijkheid van alle aardse dingen. En soms heb je ook tijden dat je alleen maar scherven om je heen ziet. Scherven, die overbleven van wat eens relaties waren tussen mensen, of wat denkt u van scherven die overbleven na ziekte, misschien een lichaam dat kapot is gegaan door een tumor en chemo, scherven van alle omstandigheden die het leven soms kan geven. Soms spat iets wat zo mooi is, volkomen onverwacht uit elkaar, soms begint het met een klein barstje, en dan………..

Wat moet je dan toch met die scherven om je heen? Ik denk dat het heel verschillend kan zijn. Er zijn scherven die je alleen in Gods handen kwijt kunt. Je beseft: in deze situatie die zo kapot is, kan ik zelf niets doen. Lijmen is geen optie, er zijn teveel stukjes en brokjes.

Maar heeft God niet beloofd: Zie Ik maak alle dingen nieuw! God is toch Schepper, Formeerder, Hij zorgt toch voor mij. En dan kun je niet anders dan de hele hoop bij elkaar vegen en het in Zijn handen geven. We mogen alles brengen bij het kruis van Jezus.

Maar er zijn ook scherven die je zelfs niet zomaar in Gods handen kunt leggen. Het is misschien wel te kapot, te uiteengeslagen, te vergruisd, het is te moeilijk om ze in een keer bij Jezus te brengen, maar dan mag je toch elke keer met een hoopje scherven komen, en dan nog eens, en nog eens, totdat alles bij Jezus kruis ligt. Daar heeft Hij zelf onze zonden, pijn, verdriet, teleurstelling gedragen, kom maar met de scherven van je leven zegt Jezus, ik wil herstellen en vernieuwen.

Ik denk dat we allemaal wel het gevoel kennen van het verlaten zijn of het verlaten worden en de daarbij behorende gevoelens en gedachten.Op het moment dat je verkering uit ging, of dat je vriend of vriendin ging verhuizen naar een andere plaats ver weg, maar ook bij het afscheid moeten nemen bij de dood van iemand waar je van houd, of bij al die situaties die je zelf hebt meegemaakt waarbij gevoelens en gedachten van onbehagen naar boven kwamen.

En dan lees je in Gods woord dat Hij zegt tegen Jozua: Ik zal u niet begeven en u niet verlaten, en waarbij Mozes tegen het volk zegt: De HERE uw God zelf gaat met u mee,en David zegt tegen de jonge Salomo: De HERE God, mijn God, is met u. Hij zal u niet begeven en u niet verlaten.

Is dat niet geweldig, Mozes zegt het namens God tegen het volk, God Zelf zegt het tegen Jozua en David zegt het tegen zijn zoon Salomo.

Niet begeven wil in deze zeggen niet in de steek laten en daarmee is wel duidelijk wat God zegt, God zal het volk, of Jozua , of Salomo niet in de steek laten en hen niet verlaten.

En als we dan kijken in welke situaties God deze woorden sprak dan zie we dat zowel het volk, Jozua en ook Salomo bang, onzeker, huiverig voor de tijden waren die komen gaan.

En op zich heel begrijpelijk want hoe spreek je een volk toe dat een vijandig land moet binnen trekken, hoe steek je een man een hart onder de riem als hij leiding moet geven aan een missie die bijna hopeloos lijkt en hoe sterk je een jonge knaap die een opdracht krijgt waarvan hij niet weet hoe te beginnen.

Als mens zou je dan zeggen, ach het komt allemaal best goed maar tegelijkertijd denk je, wat ben ik blij dat ik niet in zijn/haar schoenen sta!

Maar dan zijn er de woorden van God Zelf: Ik de HERE zal u niet in de steek laten, Ik zal u niet verlaten! En dat snijdt dan echt hout, niet de woorden van mensen het komt wel goed, maar God spreekt!

Op het moment van schrijven, zitten we alweer in oktober van dit jaar en realiseer ik mezelf dat we weer in de laatste fase zitten van 2010. De tijd gaat zo snel tegenwoordig hoor ik veel mensen zeggen, en het lijkt wel dat het steeds sneller gaat, natuurlijk is dat niet zo, de klok loopt echt niet sneller dan pakweg 50 jaar geleden. Nee, het is de huidige tijd waarin alles sneller gaat en moet gaan en waarin het woord geduld en geduld hebben bij veel mensen niet op begrip mag rekenen. Internetten moet steeds sneller gaan, het zappen van het ene naar het andere kanaal vanuit je stoel, liever niet hoeven te wachten aan de kassa of in een wachtkamer en zelfs wandelen is uit, men doet liever joggen tegenwoordig of hardlopen op een band bij de fitnes. Daarnaast worden we overspoeld met de snelheid van een trein over alle nieuwsfeiten vanover de hele wereld, meestal slecht nieuws. En ook je werkgever vraagt steeds meer offers van je als het om zijn centen gaat. Het is de maalstroom van het leven waarin vele mensen zitten en als het ware meegezogen worden.

MAAR DAN DE VRAAG:

Hoe zit het dan met mij, met ons als we zeggen dat we christenen zijn, als het om onze tijd gaat en de invulling daarvan, als het gaat om werk of hobby, gezin of…nou ja vul maar in.

Nee, ik ga u niet een complex aanpraten als het gaat om onze tijd die we voor God reserveren of voor elkaar en voor de gemeente en wat God van ons vraagt en mag vragen.

Nee, Ik wil u alleen vragen of u voor uzelf eens wilt overdenken de volgende stelling: Heeft de tijd mij of heb ik de tijd aan mezelf! Zit ik misschien ook in die maalstroom van het drukke leven of heb ik daar controle over, dus als ik wat specifieker mag zijn dan komt het op het volgende neer:

 Op het moment dat ik dit schrijf is het buiten zowat 31 graden en ben ik toch maar gauw naar binnen gegaan om wat verkoeling te zoeken bij de waaier die in ons huis zowat permanent staat te draaien om wat verkoeling te geven, maar bovenal heb ik erge dorst met dit warme weer en drink heel wat af met deze warmte, wat heb ik een dorst! Vocht, water hebben we gewoon nodig, het lichaam verliest veel aan vocht en roept ons op om dat te compenseren door te drinken, water heeft het lichaam nodig om niet te sterven.

Als ik dit zo overdenk dan bemerk ik een enorme geestelijke les die wij hier uit kunnen halen.
Jezus, heeft van zichzelf gezegd dat Hij geeft van het levende water en als we daarvan drinken zullen we nooit meer dorst krijgen, dat is toch geweldig!

Als we Jezus kennen, Zijn Woord lezen en vervuld zijn door Zijn Geest dan ontvangen wij van dat levende water, ja stromen van levend water zullen uit zijn binnenste vloeien, lees maar Joh.7: 37-39

Tegelijkertijd besef ik dat je wel bij de Grote Bron van levend water moet blijven om te voorkomen dat we gaan dwalen en terecht komen bij andere bronnen waaruit we drinken en die niet echt onze dorst zullen lessen. Het is hetzelfde als met zoete limonade waar veel suiker in zit, als je dorst hebt en het drinkt, is het even lekker maar na een tijdje krijg je toch weer dorst en herhaalt het zich weer.

Jezus, zegt tegen u en mij: Ik geef van het Levende Water, helder, fris en zuiver!
Die andere bronnen bevatten suiker ( lees zonde, verleiding enz. ) die niet goed voor je zijn.
Zoals we dus water nodig hebben om niet een lichamelijke dood te sterven, zo hebben we Jezus nodig die ons geeft van Zijn Levend Water om te zorgen dat we geen geestelijke dood sterven.

 Hebt u dat ook wel eens dat je ergens zo in gedachten bent en alles om je heen vergeet en maar weinig bemerkt van je omgeving. Ik heb het wel eens gehad op mijn fiets, ik reed op een bekende weg en ken de weg als mijn broekzak, waar de bochten zijn en de stoplichten en ook de zebrapaden. Maar op een dag, het had lichtjes gesneeuwd en alles was wit om me heen ging ik weer diezelfde route en plotseling knalde ik tegen een stilstaande auto aan die daar al jaren geparkeerd staat als de eigenaar thuis is, en iemand die op de stoep liep en het zag gebeuren zei ook nog ja meneer u moet wel goed uitkijken.